28.2.10
12.2.10
3.2.10
an-i
3 saat boyunca bir form yakalamaya çalışmak ama becerememek ve sonra yere atılan buruşmuş kumaşların iç içe girmiş halini orda öyle sevmek, iğnelemek.. Herşey 'an' meselesi, ani, saniyelik ve sessiz. O geleceği zaman geliyor ve geleceği zamanı iyi biliyor. Ömrümüzün kaçta biri 'an' meselesi. Kesrin neresindeyiz, kim pay, kim payda.. Anlar oluşturuyor bir günü. Bir günün sonunda o günden kaç saat kalıyor akılda, kalan en fazla üç beş an, haftalarda 1-2 gün, aylarda 1-2 hafta ve yılda en çok 3 ay, o da toplasan. Bir ömürde anlardan olmuyor mu o zaman? Kimin 15 yaşından unutamadığı sayısız anısı var? Dedikleri gibi hep film şeritleri geçiyor gözünden insanın. Yakaladığımız anlar yanımıza kar, diğerleri de anca hava boşluğu. Boşluktan düşmek de 'an' meselesi.
Kaydol:
Yorumlar (Atom)